Szukając ulubionego zapachu, warto odwołać się do najprostszego podziału na następujące rodziny: orientalne, owocowe, kwiatowe, drzewne, zielone.
Historia
Perfumy stosowano już w starożytności. Wówczas nie były to jednak wyrafinowane kompozycje, ale raczej proste, naturalne zapachy uzyskiwane z roślin. Samo słowo "perfume" pochodzi od łacińskiego "per fumum" - czyli "poprzez dym" - i odnosi się do pradawnej tradycji spalania darów dla bogów w celu złożenia im hołdu i pozyskania ich przychylności. W związku z tym, iż przypisywano perfumom mistyczne właściwości, zwykle dostęp do ich receptur, wytwarzania i stosowania miały jedynie grupy społeczne o najwyższym statusie - kapłani i lekarze. Dlatego produkowanie pachnideł kojarzono z wiedzą medyczną. Proces tworzenia perfum był bardzo żmudny i pracochłonny. Polegał na ręcznym wyciskaniu pod prasą ogromnych ilości płatków kwiatów, z których pozyskiwano niewielką ilość cennego ekstraktu. Dziś, choć tworzenie perfum stało się przemysłem, samo wymyślanie kompozycji zapachowych nie zatraciło charakteru sztuki, której tajniki dostępne są jedynie wybranym.
Rodziny zapachowe
Szukając ulubionego zapachu, warto odwołać się do najprostszego podziału na następujące rodziny: orientalne, owocowe, kwiatowe, drzewne, zielone.
Kwiatowe - przeważają w nich nuty takich kwiatów, jak: jaśmin, róża, fiołek, tuberoza, narcyz, konwalia, bez, geranium, ylang-ylang. Spotyka się perfumy oparte zarówno na nucie jednego kwiatu, jak i na całych bukietach. Jest to grupa najbardziej liczna. Może być łączona z takimi składnikami jak aldehydy, a także z akcentami morskimi, drzewnymi czy zielonymi.
Owocowe - podstawę tej grupy stanowią olejki eteryczne otrzymywane przez zimne tłoczenie owoców, takich jak: bergamotka, cytryna, pomarańcza, mandarynka, grejpfrut, a także kwiatów, np. pomarańczy. Są to zapachy świeże i lekkie, o charakterze odświeżającym, delikatnym, stymulującym i energetyzującym. W tej grupie najwięcej jest zapachów klasyfikowanych jako unisex lub sportowe.
Zielone - grupują soczyste i świeże akordy zapachowe złożone z zielonych liści i traw. Kojarzą się ze sportem, wypoczynkiem na świeżym powietrzu.
Orientalne - grupa ta określana bardzo często jako zapachy ambrowe, zawdzięcza nazwę perfumom François Coty "Ambre Antique" z 1905 roku. Składają się na nią nuty delikatne, pudrowe, waniliowo- -słodkie, cynamonowo-korzenne oraz rodzynkowo-owocowe. Pochodzą z wyciągów z wanilii, balsamów roślinnych oraz żywic, takich jak: benzoe, tolu i labdanum (żywica fiołkowca). Zapachy należące do tej rodziny określane są jako zmysłowe, otulające, uwodzicielskie. Dominuje w nich akord słodko-korzenny, ciepły, bardzo trwały.
Drzewne - główne składniki wyróżniające zapachy z tej grupy to ciepłe i bogate nuty drzewa sandałowego, drzewa gwajakowego, paczuli, czasem też wytrawne cedru czy wetiweru. Używane głównie w kompozycjach dla mężczyzn, ale ostatnio coraz częściej spotyka się je także w zapachach damskich. Do grupy zapachów drzewnych zaliczamy głównie wody toaletowe o spokojnym, skromnym i eleganckim charakterze, choć niektóre bywają stymulujące, sportowe i żywiołowe.
Jak stosować perfumy
Perfumy należy nanosić na te miejsca na skórze, które nie będą narażone na działanie promieni słonecznych, gdyż kontakt ze słońcem może sprawić, że zapach szybko się ulotni, a co gorsza, pozostawi po sobie trudne do usunięcia przebarwienia. Zwykle perfumuje się miejsca, gdzie tuż pod skórą pulsuje krew, czyli na przykład: przeguby dłoni (wewnętrzną stronę nadgarstków), zgięcia w łokciach i kolanach, dekolt, szczególnie przestrzeń między piersiami, szyję, skórę za uszami. Ciepło krążącej w żyłach krwi powoduje, że aromat harmonijnie łączy się z naturalną wonią skóry. Tempo parowania jest zależne od temperatury ciała i może różnić się nawet pomiędzy jedną a drugą ręką. U osób praworęcznych zapach z prawej ręki będzie parował szybciej, gdyż bardziej intensywny ruch mięśni powoduje lekko podwyższoną temperaturę. To, jak długo zapach się utrzymuje, zależy także od typu skóry - tłuste cery zachowują woń perfum lepiej niż suche. Efekt jest taki, że nawet jeśli dwie osoby będą używać tej samej wody, trwałość kosmetyku może okazać się różna.
Dobrym sposobem na przedłużenie trwałości pachnidła jest perfumowanie włosów, ponieważ łatwo chłoną i długo utrzymują zapachy. Niektóre z firm wprowadziły w tym celu, jako uzupełnienie istniejącej linii zapachowej, specjalne wody przeznaczone właśnie do włosów.
Nuty zapachowe (fazy zapachu)
To zespół woni, które rozwijają się w czasie kontaktu pachnidła ze skórą. Koncepcja nut zapachowych opiera się na założeniu, że pewne substancje wchodzące w skład kompozycji perfum różnią się trwałością, czyli szybkością odparowywania. Większość współczesnych perfum komponuje się według trzynutowego układu. Struktura ta określa etap, na którym poszczególne składniki kompozycji stają się wyraźnie wyczuwalne w miarę rozwijania się zapachu, a następnie zanikają wskutek utleniania. Najpierw wyczuwamy nutę górną, nazywaną też nutą głowy, później środkową, tzw. nutę serca, a na końcu dolną, zwaną nutą bazy lub głębi.
Nuta głowy - czyli nuta początkowa kompozycji. Można ją wyczuć tuż po naniesieniu perfum na skórę. To tzw. góra zapachowa, czyli substancje lotne, które najszybciej odparowują i znikają. Jest to wizytówka perfum, która towarzyszy otwarciu flakonu, pierwszy zapach, jaki się czuje, gdy ulotni się już alkohol. To właśnie ona wpływa na pierwsze wrażenie, wywołuje w nas pamięć zapachu i jego wspomnienie. To nuta najbardziej świeża i lekka. Utrzymuje się na skórze od kilkunastu minut do blisko pół godziny.
Nuta serca - środek zapachu, dominujący temat, który charakteryzuje perfumy. Utrzymuje się na skórze przeważnie przez godzinę, dwie, choć w najlepszych gatunkowo perfumach nuta serca powinna być rozpoznawalna jeszcze po co najmniej czterech godzinach.
Nuta bazy - zwana także nutą podstawową lub tłem zapachu. W jej skład wchodzą utrwalacze, czyli substancje powodujące, że zapach dłużej utrzymuje się na skórze, a także komponenty dodające perfumom ciężkości. Te ostatnie sprawiają, że po rozwinięciu aromatycznego bukietu zapach utrzymuje się na skórze przez kilka godzin, a nawet kilka dni.
Moc zapachu
Najczęściej przyjmuje się następujący podział ze względu na stężenie wonnych olejków i alkoholu:
Perfumy (parfum) - najbardziej skondensowana forma zapachu, zawiera aż do 30-40% olejków zapachowych rozpuszczonych w 90-96% alkoholu, gdyż tak wysokie stężenie olejku wymaga również bardzo mocnego, czystego alkoholu.
Woda perfumowana (eau de parfum, parfum de toilette) - poza perfumami każda inna mieszanka esencji zapachowej i alkoholu nazywana jest eau, czyli woda. Zawiera 10-15% (maksymalnie 18%) olejków zapachowych rozcieńczonych w 80-90% alkoholu.
Woda toaletowa (eau de toilette) - mieszanka 5-10% (maksymalnie 12%) olejków rozcieńczonych w 60-85% alkoholu. Woda kolońska (eau de cologne) - 3-5% zawartości olejków w 80% alkoholu.
Woda odświeżająca (eau fra^che) - zawiera od 1-3% olejków rozcieńczonych w 70-80% alkoholu, jest podobna do wody kolońskiej, lecz zwykle jest rozcieńczana w alkoholu o wyższym stężeniu.
|
